Vanaf mijn prille jeugd is mijn liefde voor honden aanwezig.
Achter onze tuin was er een club voor Mechelse herders en
was ik gefascineerd door het werk van deze honden. Er was dan ook geen studiekeuze.
Het zou diergeneeskunde worden. In een tijd dat diergeneeskunde nog voornamelijk
een koeienbedoening was specialiseerde ik mij in de hondendiergeneeskunde.
Met mijn diploma op zak vestigde ik mij in 1987 als dierenarts
met bijna een uitsluitend hondenpubliek. Latere bijscholingen in de voortplanting van honden
opende een hele wereld van kennis voor mij waardoor het kweken van honden
op verantwoorde wijze een hobby werd.
Na heel wat bastaardjes kwam in 1993 namelijk Maike eraan een Duitse herder
met schitterende papieren de basis van mijn kennel Eburonicum.
Heel wat Duitse herdertjes verder kwam dan Mopman, de mops eraan.
Met zijn oogje er half uit werd hij door de eigenaar gedumpt.
Zijn uitzonderlijk goed karakter hielp hem overleven en sindsdien is hij mijn trouwste vriend.
Na enkele maanden bekroop het virus voor het fokken mij weer
en kwamen Fleur en Alma erbij waardoor ik nu ook mopsjes kweek.
Voorop staat voor mij de gezondheid maar een goede socialisering is natuurlijk even belangrijk.
Voorts sta ik toekomstige eigenaars graag bij met hun nieuwe vriend
